← บทความทั้งหมด WordPress

ทำเว็บไซต์โรงงานและธุรกิจ B2B ต้องมีอะไรบ้าง ให้ได้ลูกค้าองค์กร

เว็บไซต์โรงงานและธุรกิจ B2B ต้องมีอะไรบ้าง หน้าสินค้าและสเปก ข้อมูลยืนยันตัวตนบริษัท ฟอร์มขอใบเสนอราคา และความเร็วบนมือถือ พร้อมตัวอย่างจากงานจริง

AngkuL Oatwanit อัปเดตล่าสุด 19 พฤศจิกายน 2026
ภาพปกบทความทำเว็บไซต์โรงงานและธุรกิจ B2B แล็ปท็อปแสดงหน้าสินค้าพร้อมตารางสเปก ข้างชิ้นงานพลาสติกวิศวกรรมบนโต๊ะไม้

เว็บไซต์โรงงานและธุรกิจ B2B ที่ได้ลูกค้าองค์กรจริง ต้องตอบคำถามของฝ่ายจัดซื้อกับวิศวกรให้ได้ก่อนเขาจะยกหูโทร คือ บริษัททำอะไร ผลิตหรือขายสินค้ารุ่นไหน สเปกเป็นยังไง มีตัวตนจริงไหม และขอใบเสนอราคาได้ทางไหน ส่วนความสวยงามเป็นเรื่องรองจากการหาข้อมูลเจอเร็วและเชื่อถือได้

เลือกหัวข้อที่ต้องการอ่าน

ผมเขียนบทความนี้จากงานที่เพิ่งส่งมอบไปเมื่อเดือนตุลาคม 2569 คือเว็บของไทยโพลิเมอร์ ซัพพลาย บริษัทที่ขายสินค้าให้โรงงานมากว่า 40 ปี มีสินค้า 165 รายการ 27 แบรนด์ เลยมีทั้งเรื่องที่คิดไว้ตั้งแต่แรกและเรื่องที่มาเจอระหว่างทำ ถ้าคุณกำลังจะทำเว็บให้โรงงาน บริษัทผู้ผลิต หรือผู้แทนจำหน่ายสินค้าอุตสาหกรรม น่าจะใช้เป็นเช็กลิสต์ได้

เว็บโรงงานไม่ได้ขายให้คนทั่วไป

ข้อนี้ฟังดูธรรมดา แต่เป็นต้นเหตุของเว็บโรงงานที่ไม่ค่อยได้งานหลายเว็บ เพราะออกแบบเหมือนเว็บขายของปลีก มีภาพสวย ข้อความโฆษณาเยอะ แต่หาสเปกไม่เจอ

คนที่เข้าเว็บโรงงานส่วนใหญ่มาพร้อมงานที่ต้องทำ เขามักรู้อยู่แล้วว่าต้องการของประเภทไหน แค่อยากเห็นรุ่น สเปก แบรนด์ และช่องทางติดต่อให้เร็วที่สุด แล้วแต่ละคนก็มองหาคนละเรื่องกัน

คนที่เข้าเว็บเขามองหาอะไรส่วนของเว็บที่ตอบเขา
ฝ่ายจัดซื้อผู้ขายรายนี้น่าเชื่อถือไหม ส่งของได้ไหม ติดต่อใครหน้าเกี่ยวกับเรา ที่ตั้ง สาขา ฟอร์มขอใบเสนอราคา
วิศวกร / ช่างหน้างานรุ่นนี้ใช้กับงานของเขาได้ไหม ทนอุณหภูมิเท่าไหร่ ขนาดเท่าไหร่หน้าสินค้าที่มีสเปก ไฟล์ datasheet บทความความรู้
ผู้บริหาร / เจ้าของบริษัทนี้ใหญ่แค่ไหน ทำมานานเท่าไหร่ เคยทำงานให้ใครหน้าแรกส่วนบน Company Profile ผลงานหรือกลุ่มลูกค้า
คู่ค้าต่างประเทศข้อมูลเดียวกันทั้งหมดแต่เป็นภาษาอังกฤษเวอร์ชันภาษาอังกฤษ
คนหางานตำแหน่งที่เปิดรับ สวัสดิการ ที่ตั้งโรงงานหน้าร่วมงานกับเรา

พอแยกแบบนี้แล้วจะเห็นว่าเว็บโรงงานไม่ได้ต้องการลูกเล่นเยอะ แต่ต้องวางข้อมูลให้แต่ละกลุ่มเจอของตัวเองได้โดยไม่ต้องถามใคร

ฝ่ายจัดซื้อไม่ได้เข้าเว็บเพื่อดูว่าสวยไหม เขาเข้ามาเพื่อตัดรายชื่อผู้ขายให้สั้นลง เว็บที่หาข้อมูลไม่เจอ คือเว็บที่โดนตัดออกก่อน

ส่วนบนสุดของหน้าแรก ต้องบอกให้ได้ว่าทำอะไร ให้ใคร

เวลาคนเปิดหน้าแรก ส่วนที่เห็นก่อนเลื่อนจอควรตอบได้ทันทีว่าบริษัทนี้ผลิตหรือขายอะไร ให้อุตสาหกรรมไหน และมีอะไรที่ทำให้ไว้ใจได้ เช่น ทำมากี่ปี มีกี่สาขา มีทีมเทคนิคไหม

ตัวอย่างจากเว็บไทยโพลิเมอร์ ส่วนบนบอกตรงๆ ว่าเป็นผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมและโซลูชันสำหรับภาคการผลิต แล้ววางตัวเลขสั้นๆ ไว้ใต้ข้อความ 4 จุด คือ 40+ ปี 13 สาขา Technical Support และบริการหลังการขาย พร้อมปุ่มดูสินค้ากับปุ่มติดต่อ ต่อด้วยลำดับไลน์ผลิต 5 ขั้น ตั้งแต่เลือกวัสดุ ลำเลียง ตรวจสอบคุณภาพด้วยกล้อง พิมพ์ข้อมูลบนสินค้า ไปจนถึงบรรจุ

ส่วนบนของหน้าแรกเว็บไทยโพลิเมอร์ ซัพพลาย บอกว่าทำอะไร พร้อมตัวเลข 40+ ปี 13 สาขา และลำดับไลน์ผลิต 5 ขั้น
หน้าแรกของ thaipolymer.co.th (แคปหน้าจอ 19 พ.ย. 2569)

ส่วนลำดับไลน์ผลิตนี้ผมชอบเป็นพิเศษ เพราะคนที่ยังไม่รู้ว่าบริษัทขายอะไรบ้าง ดูแถวเดียวก็เห็นภาพว่าบริษัทนี้อยู่ตรงไหนของโรงงานเขา ไม่ต้องไล่อ่านรายการสินค้าเป็นร้อยรุ่น

สิ่งที่ควรหลีกเลี่ยงคือสไลด์ภาพที่หมุนไปเรื่อยๆ พร้อมคำโปรยกว้างๆ อย่าง “มุ่งมั่นสู่ความเป็นเลิศ” เพราะไม่ได้บอกอะไรกับคนที่มีเวลาไม่กี่วินาที และสไลด์ที่มีภาพใหญ่หลายภาพยังทำให้หน้าโหลดช้าลงด้วย

สินค้าเป็นร้อยรุ่น ต้องหาเจอในไม่กี่คลิก

นี่คือหัวใจของเว็บโรงงานและผู้แทนจำหน่าย ถ้าสินค้ามีไม่กี่รายการ หน้าเดียวก็อาจพอ แต่ถ้ามีเป็นร้อยรุ่นเหมือนไทยโพลิเมอร์ โครงหมวดหมู่สำคัญกว่าหน้าตาของแต่ละหน้า

เว็บนี้แบ่งสินค้าเป็น 8 กลุ่มใหญ่ มีเลขกำกับ 01–08 เปิดเมนูสินค้าครั้งเดียวก็เห็นทุกกลุ่มพร้อมหมวดย่อยข้างใน ไม่ต้องกดเข้าออกหลายชั้น ข้างในแยกต่อเป็น 41 หมวดย่อย และ 27 แบรนด์

เมนูสินค้าเว็บไทยโพลิเมอร์ แบ่ง 8 กลุ่มมีเลขกำกับ 01–08 พร้อมหมวดย่อยในแต่ละกลุ่ม
เมนูสินค้า 8 กลุ่ม เปิดครั้งเดียวเห็นทุกหมวดย่อย

ส่วนหน้าสินค้าแต่ละรายการ ควรใช้เทมเพลตเดียวกันทั้งเว็บ อย่างน้อยต้องมี

  • ชื่อสินค้าที่ระบุรุ่นหรือรหัสชัดเจน ไม่ใช่ชื่อกลุ่มกว้างๆ
  • แกลเลอรีรูปจริงของสินค้า
  • แบรนด์และประเทศผู้ผลิต (ถ้าเป็นผู้แทนจำหน่าย)
  • ตารางสเปก เช่น วัสดุ ขนาด อุณหภูมิใช้งาน มาตรฐานที่ผ่าน
  • ไฟล์ datasheet หรือคู่มือเป็น PDF ให้ดาวน์โหลด
  • สินค้าที่เกี่ยวข้องในกลุ่มเดียวกัน เผื่อรุ่นแรกที่เปิดยังไม่ใช่ตัวที่ต้องการ
  • ปุ่มขอใบเสนอราคาที่ติดชื่อรุ่นไปด้วย

เรื่องชื่อสินค้าดูเล็ก แต่ตอนตรวจเว็บก่อนเปิด ผมเจอสินค้าที่ชื่อซ้ำกัน 28 รายการ เพราะเว็บเดิมตั้งชื่อตามกลุ่ม ไม่ได้ใส่รุ่น พอชื่อซ้ำ ทั้งคนทั้ง Google ก็แยกไม่ออกว่าหน้าไหนคือหน้าไหน สุดท้ายต้องเปลี่ยนชื่อให้ระบุรุ่นทุกรายการ

หน้าสินค้าที่มีแต่รูปกับคำว่า “สอบถามราคา” ไม่ได้ช่วยฝ่ายจัดซื้อตัดสินใจ สเปกที่อ่านได้บนหน้าเว็บคือสิ่งที่ทำให้เขาเลือกโทรหาคุณ ไม่ใช่เจ้าอื่น

เปิดอีกทางเข้า ตามอุตสาหกรรมของลูกค้า

บางคนไม่ได้เริ่มจากชื่อสินค้า แต่เริ่มจากงานของตัวเอง โรงงานอาหารกับโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ใช้ของคนละแบบ ถึงจะซื้อสายพานหรือพลาสติกเหมือนกันก็ตาม

เว็บไทยโพลิเมอร์จึงมีหน้าอุตสาหกรรมแยก 7 หน้า ได้แก่ อาหารและเครื่องดื่ม อิเล็กทรอนิกส์ ยาและเวชภัณฑ์ เคมีและปิโตรเคมี บรรจุภัณฑ์ พลาสติกและยาง และยานยนต์ แต่ละหน้ารวมเฉพาะสินค้าที่เกี่ยวกับงานนั้น และเรียงตามขั้นตอนการผลิตของอุตสาหกรรมนั้นๆ

หน้าอุตสาหกรรมอาหารและเครื่องดื่มของเว็บไทยโพลิเมอร์ เรียงสินค้าตามขั้นตอนการผลิต 5 ขั้น
หน้าอุตสาหกรรมอาหารและเครื่องดื่ม เรียงตามขั้นตอนการผลิต

หน้าแบบนี้ได้ประโยชน์ 2 ทาง คนที่เข้ามาเจอของที่ตรงกับงานตัวเองเร็วขึ้น และยังเป็นหน้าที่มีโอกาสติดคำค้นอย่าง “สายพานลำเลียงอุตสาหกรรมอาหาร” ซึ่งหน้าสินค้ารายรุ่นอาจไม่ได้ครอบคลุม

ฝ่ายจัดซื้อเช็กอะไรบ้าง ก่อนเชื่อว่าบริษัทมีตัวตนจริง

ลูกค้าองค์กรต้องส่งรายชื่อผู้ขายให้หัวหน้าอนุมัติ บางที่ต้องผ่านการขึ้นทะเบียนผู้ขาย (vendor registration) ด้วย เว็บที่ตอบคำถามเรื่องความน่าเชื่อถือได้ครบ ช่วยให้ขั้นตอนนี้ง่ายขึ้นมาก

  • ชื่อบริษัทตามจดทะเบียน ทั้งไทยและอังกฤษ พร้อมเลขประจำตัวผู้เสียภาษี
  • ที่อยู่สำนักงานและโรงงาน พร้อมแผนที่ ถ้ามีหลายสาขา ให้แยกตามภาค
  • ใบรับรองมาตรฐาน เช่น ISO หรือมาตรฐานเฉพาะอุตสาหกรรม ใส่เฉพาะที่มีจริงและยังไม่หมดอายุ พร้อมภาพใบรับรอง
  • เลขทะเบียนโรงงาน (สำหรับโรงงานที่ผลิตเอง) ซึ่งคนสามารถนำไปตรวจกับ ระบบค้นหาโรงงานของกรมโรงงานอุตสาหกรรม ได้ ระบบนี้ค้นได้ทั้งจากเลขทะเบียน ชื่อโรงงาน ประเภทกิจการ และที่ตั้ง
  • Company Profile และแคตตาล็อก เป็น PDF ดาวน์โหลดได้ เพราะฝ่ายจัดซื้อมักต้องแนบไฟล์ไปกับเอกสารภายใน
  • กลุ่มลูกค้าหรือผลงาน ใส่ชื่อหรือโลโก้ลูกค้าเฉพาะเมื่อได้รับอนุญาต ถ้ายังไม่ได้ ใช้การบอกกลุ่มอุตสาหกรรมที่เคยทำงานด้วยแทน
  • กิจกรรมและงานแสดงสินค้า ที่บริษัทไปออกบูธ ช่วยบอกว่าบริษัทยังเคลื่อนไหวอยู่

อีกเรื่องที่คนมักไม่นึกถึงคือการบอก Google ว่าเว็บนี้เป็นของบริษัทไหน ผ่านข้อมูลโครงสร้างแบบ Organization เอกสาร Structured Data สำหรับองค์กรของ Google แนะนำให้ใส่ไว้ที่หน้าแรกหรือหน้าเกี่ยวกับเรา และมีช่องให้ใส่ทั้งชื่อตามกฎหมาย ที่อยู่ เบอร์โทร โลโก้ เลขผู้เสียภาษี และจำนวนพนักงาน ใครอยากเข้าใจเรื่องนี้ก่อน ลองอ่าน Schema Markup คืออะไร ประกอบได้

ฟอร์มขอใบเสนอราคา ต้องถามพอดีๆ

สำหรับเว็บ B2B ฟอร์มขอใบเสนอราคา (RFQ) คือจุดที่สำคัญที่สุดของทั้งเว็บ เพราะเป็นจุดที่ผู้เข้าชมกลายเป็นลูกค้าที่ฝ่ายขายติดต่อกลับได้

แผนภาพ 5 ขั้นของฝ่ายจัดซื้อ จากค้นหาใน Google ดูสเปกสินค้า เช็กความน่าเชื่อถือ โหลดแคตตาล็อก ถึงส่งฟอร์มขอราคา

ฟอร์มที่ดีควรถามแค่สิ่งที่ฝ่ายขายต้องใช้จริงในการตอบกลับครั้งแรก

  1. ชื่อผู้ติดต่อ บริษัท เบอร์โทร และอีเมล
  2. สินค้าหรือรุ่นที่สนใจ (ถ้ากดมาจากหน้าสินค้า ให้ระบบเติมให้เอง)
  3. จำนวนที่ต้องการ หรือรอบการสั่งโดยประมาณ
  4. ช่องแนบไฟล์ เช่น แบบงาน ภาพหน้างาน หรือสเปกที่ต้องการ
  5. ช่องเล่ารายละเอียดเพิ่มเติม

หลังกดส่ง ควรมีข้อความบอกว่าจะติดต่อกลับภายในกี่วันทำการ และให้ข้อมูลส่งเข้าอีเมลของฝ่ายขายทันที ส่วนช่องทางอื่นอย่างโทรศัพท์และ LINE ก็ยังควรมี เพราะวิศวกรหลายคนเปิดเว็บจากมือถือตอนอยู่หน้างาน เว็บไทยโพลิเมอร์จึงมีปุ่มติดต่อลอยอยู่มุมจอทุกหน้า กดแล้วเลือกโทร ทัก LINE หรือ Facebook ได้

เมื่อฟอร์มเก็บชื่อ เบอร์ และอีเมล ก็ถือเป็นการเก็บข้อมูลส่วนบุคคล ควรมีนโยบายความเป็นส่วนตัวบอกว่าเก็บข้อมูลไปใช้ทำอะไร ใครเข้าถึงได้ และเก็บนานแค่ไหน รายละเอียดกฎหมายดูได้จาก สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล

ภาษาอังกฤษ จำเป็นไหม

ถ้าลูกค้าเป็นโรงงานไทยทั้งหมด เริ่มจากภาษาไทยก่อนได้ แต่ธุรกิจ B2B หลายแห่งมีลูกค้าเป็นบริษัทญี่ปุ่น จีน หรือยุโรปที่ตั้งโรงงานในไทย ซึ่งฝ่ายจัดซื้อหรือผู้จัดการโรงงานอาจอ่านภาษาไทยไม่ได้ และการจะเข้าไปอยู่ในรายชื่อผู้ขายของบริษัทแม่ บางครั้งต้องมีเอกสารภาษาอังกฤษอยู่แล้ว

ในมุมของผม ถ้าลูกค้าหลักหรือคู่ค้าที่อยากได้มีต่างชาติปนอยู่ ควรวางโครงสองภาษาไว้ตั้งแต่ต้น แม้จะยังแปลไม่ครบทุกหน้าก็ตาม เพราะการมาเพิ่มภาษาทีหลังมักต้องรื้อเมนูและลิงก์ใหม่ เรื่องนี้มีรายละเอียดเยอะ เลยแยกเขียนไว้ในบทความ ทำเว็บ WordPress 2 ภาษา

เว็บช้าบนมือถือ เสียลูกค้าหน้างาน

เว็บโรงงานมักมีรูปเยอะ ทั้งรูปสินค้า โลโก้แบรนด์ และไอคอน หน้าแรกของไทยโพลิเมอร์มีรวมกันเกือบ 50 รูป ตอนย้ายขึ้นโดเมนจริงใหม่ๆ คะแนน Performance บนมือถือจาก PageSpeed Insights อยู่ที่ 79 และ LCP อยู่ที่ 4.4 วินาที

ต้นเหตุหลักคือไฟล์ CSS และ JavaScript ที่ต้องโหลดก่อนหน้าจะขึ้น ฟอนต์ที่ดึงจาก Google Fonts และรูปหลักของหน้าแรกที่เบราว์เซอร์เจอช้า หลังรวมและย่อไฟล์ CSS เลื่อน JavaScript ไปโหลดทีหลัง ย้ายฟอนต์มาโหลดจากเซิร์ฟเวอร์ของเว็บเอง และสั่งให้รูปหลักโหลดก่อนอย่างอื่น ผลทดสอบเมื่อ 24 ต.ค. 2569 ออกมาแบบนี้

ค่าที่วัด (มือถือ)ก่อนปรับหลังปรับ
Performance7996
LCP4.4 วินาที2.4 วินาที
CLS–0.04
Total Blocking Time–0 ms

LCP 2.4 วินาทีผ่านเกณฑ์ “ดี” ของ Core Web Vitals ที่ตั้งไว้ไม่เกิน 2.5 วินาที โดยไม่ต้องตัดรูปหรือเนื้อหาออกจากหน้าแรกเลย ใครใช้ WordPress อยู่ ผมรวมวิธีไว้ใน ทำเว็บ WordPress ให้ผ่าน Core Web Vitals

ทำ SEO ให้เว็บโรงงาน เริ่มจากคำที่ลูกค้าพิมพ์จริง

คำค้นของลูกค้า B2B มักไม่ใช่คำกว้างๆ อย่าง “อุปกรณ์โรงงาน” แต่เป็นชื่อวัสดุ ชื่อรุ่น หรือปัญหาที่เจอ เช่น “พลาสติกวิศวกรรมทนความร้อน” “สายพานลำเลียง food grade” หรือชื่อรุ่นของแบรนด์ที่เป็นตัวแทนจำหน่าย จำนวนคนค้นแต่ละคำอาจน้อย แต่คนที่ค้นมักกำลังหาของจะซื้ออยู่จริง

สิ่งที่ช่วยได้มีไม่กี่อย่าง

  • ตั้งชื่อหน้าสินค้าให้มีวัสดุหรือรุ่น และเขียน title กับ meta description ของหน้าหลักให้ครบ
  • มีหน้าอุตสาหกรรมหรือหน้าการใช้งาน แยกจากหน้าสินค้า
  • เขียนบทความความรู้ที่วิศวกรอยากอ่าน เช่น เปรียบเทียบคุณสมบัติวัสดุ วิธีเลือกรุ่น ปัญหาที่พบบ่อย เว็บไทยโพลิเมอร์มี Knowledge Center 20 เรื่องใน 4 หัวข้อ มีช่องค้นหาและตัวกรองตามหัวข้อ
  • ใส่ข้อมูลบริษัทเป็น Organization schema อย่างที่เล่าไว้ข้างบน

ย้ายจากเว็บเดิม เรื่องที่พลาดกันบ่อย

โรงงานส่วนใหญ่มีเว็บอยู่แล้ว ไม่ได้เริ่มจากศูนย์ เว็บเดิมของไทยโพลิเมอร์เป็นแพลตฟอร์มเว็บสำเร็จรูป ทีมของลูกค้าแก้ข้อมูลเองได้ไม่สะดวก และโครงหมวดหมู่ไม่รองรับสินค้าที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ใครกำลังชั่งใจเรื่องนี้ ผมเทียบข้อดีข้อเสียไว้ใน เว็บสำเร็จรูป vs WordPress

การย้ายสินค้าเป็นร้อยรายการด้วยมือ ต้องเปิดหน้าสินค้าเดิมทีละหน้า ก๊อปชื่อ สเปก หมวด แล้วโหลดรูปทีละรูป ทั้งช้าและพลาดง่าย งานนี้ทางเราเลยเขียนสคริปต์ PHP ดึงข้อมูลจากเว็บเดิมมาสร้างเป็นสินค้าใน WordPress ทีเดียว 165 รายการ แล้วค่อยตามเก็บเฉพาะจุดที่ข้อมูลต้นทางไม่ครบ

หลังย้ายเสร็จ ผมไล่ตรวจทุกหน้ารวม 236 URL และเจอเรื่องที่น่าจะเกิดกับเว็บโรงงานอื่นได้เหมือนกัน

  • รูปในเนื้อหาสินค้า 61 รูปยังลิงก์กลับไปที่เซิร์ฟเวอร์ของเว็บเดิม วันไหนเว็บเดิมปิด รูปพวกนี้จะหายหมด
  • ค่า “ห้ามเครื่องมือค้นหาเก็บข้อมูล” ที่เปิดไว้ตอนทดสอบยังติดมา ถ้าไม่เจอ Google จะไม่เก็บหน้าไหนของเว็บเลย
  • ข้อมูลโครงสร้าง (schema) บางส่วนยังชี้กลับไปที่โดเมนทดสอบ
  • ลิงก์เสียที่พาไปหน้า 404

วันที่เว็บใหม่ขึ้นโดเมนจริง คือวันที่ต้องตรวจละเอียดที่สุด ไม่ใช่วันที่งานจบ

ข้อมูลที่เปลี่ยนบ่อย ทีมของโรงงานต้องแก้เองได้

เว็บบริษัทมีข้อมูลที่ต้องอัปเดตตลอด ทั้งสาขา เบอร์โทร งานแสดงสินค้า และสินค้าใหม่ ถ้าทุกครั้งต้องรอคนทำเว็บ ข้อมูลบนเว็บจะเก่าค้างอยู่อย่างนั้น ซึ่งแย่กว่าไม่มีข้อมูลเสียอีก เพราะลูกค้าอาจโทรไปเบอร์ที่เลิกใช้แล้ว

ที่เว็บไทยโพลิเมอร์ ส่วนที่เปลี่ยนบ่อยทำเป็นระบบแยก กรอกผ่านฟอร์มในหลังบ้านได้เลย ไม่ต้องเปิดหน้าออกแบบ เช่น สาขา 15 จุดใน 6 ภาค แต่ละจุดมีที่อยู่ เบอร์โทร อีเมล และลิงก์ Google Maps แล้วหน้าติดต่อเราดึงไปแสดงและจัดกลุ่มตามภาคให้เอง ส่วนกิจกรรมและงานแสดงสินค้าก็มีปฏิทินและหน้ารายละเอียดของแต่ละงาน

เวลาคุยกับทีมทำเว็บ ลองถามตั้งแต่แรกว่า ข้อมูลส่วนไหนบ้างที่ทีมเราแก้เองได้ และแก้ผ่านอะไร คำตอบนี้บอกได้เยอะว่าอีก 2 ปีเว็บจะยังสดอยู่ไหม

เช็กลิสต์หน้าที่เว็บโรงงานควรมี

ถ้าเทียบกับเว็บบริษัททั่วไป เว็บโรงงานมีหน้าเพิ่มขึ้นมาไม่กี่หน้า แต่หน้าที่เพิ่มมานี้ส่วนใหญ่คือหน้าที่ทำเงิน (หน้าพื้นฐานของเว็บบริษัททั่วไป ผมเขียนไว้แล้วใน ทำเว็บไซต์บริษัทควรมีหน้าอะไรบ้าง)

หน้า / ส่วนจำเป็นแค่ไหนหมายเหตุ
หน้าแรกที่บอกว่าทำอะไร ให้ใครต้องมีตัวเลขความน่าเชื่อถือ ปุ่มดูสินค้า ปุ่มติดต่อ
หมวดสินค้า + หน้าสินค้ารายรุ่นต้องมีเทมเพลตเดียวกัน มีสเปก รูป และ datasheet
เกี่ยวกับเราต้องมีชื่อจดทะเบียน ประวัติ ใบรับรอง เลขทะเบียนโรงงาน
ติดต่อเรา + ฟอร์มขอใบเสนอราคาต้องมีแนบไฟล์ได้ แยกสาขาตามภาค มีแผนที่
นโยบายความเป็นส่วนตัวต้องมีเมื่อมีฟอร์มเก็บข้อมูลส่วนบุคคล
หน้าอุตสาหกรรม / การใช้งานควรมีถ้าสินค้าใช้ได้หลายอุตสาหกรรม
ดาวน์โหลด Company Profile / แคตตาล็อกควรมีPDF ขนาดไม่ใหญ่เกินไป
บทความความรู้ควรมีช่วย SEO และตอบคำถามวิศวกร
เวอร์ชันภาษาอังกฤษแล้วแต่ลูกค้าวางโครงไว้ตั้งแต่แรกจะง่ายกว่า
กิจกรรม / งานแสดงสินค้าแล้วแต่ธุรกิจเหมาะกับบริษัทที่ออกบูธบ่อย
ร่วมงานกับเราแล้วแต่ธุรกิจโรงงานที่รับคนต่อเนื่อง

งบประมาณทำเว็บโรงงาน

ราคาขึ้นกับจำนวนหน้าและจำนวนสินค้ามากกว่าคำว่า “โรงงาน” ถ้าเป็นเว็บแนะนำบริษัท สินค้าไม่กี่กลุ่ม แพ็กเกจของ eHowMe เริ่มที่ 8,900 บาทสำหรับไม่เกิน 3 หน้า 15,900 บาทสำหรับไม่เกิน 7 หน้า และ 34,900 บาทสำหรับไม่เกิน 20 หน้า เพิ่มหน้าละ 2,000 บาท และมีค่าโดเมน โฮสติ้ง และดูแล 3,000 บาทต่อปี

แต่ถ้าเป็นแบบไทยโพลิเมอร์ ที่มีสินค้าเป็นร้อยรายการ ต้องย้ายข้อมูลจากเว็บเดิม และมีระบบหลังบ้านเฉพาะอย่างสาขาหรือกิจกรรม งานแบบนี้มักต้องประเมินเป็นรายโปรเจกต์ ดูตัวอย่างว่าแต่ละแบบต่างกันยังไงได้ใน ราคาทำเว็บไซต์แยกตามประเภท

เพื่อให้ได้ใบเสนอราคาที่ตรง ลองเตรียมจำนวนสินค้าโดยประมาณ จำนวนภาษา ข้อมูลที่อยากให้ทีมแก้เอง และเว็บตัวอย่างที่ชอบ ไว้ก่อนคุยกับทีมทำเว็บ ผมทำ เทมเพลตบรีฟทำเว็บไซต์ ไว้ให้ใช้ได้เลย

คำถามที่พบบ่อย

เว็บไซต์โรงงานต่างจากเว็บไซต์บริษัททั่วไปยังไง

เว็บโรงงานต้องมีหน้าสินค้าที่มีสเปก หมวดหมู่ที่หาง่าย ข้อมูลยืนยันตัวตนอย่างใบรับรองและเลขทะเบียนโรงงาน และฟอร์มขอใบเสนอราคาที่แนบไฟล์ได้ เพราะคนเข้าเว็บส่วนใหญ่คือฝ่ายจัดซื้อกับวิศวกรที่มาหาข้อมูลเพื่อตัดสินใจ ไม่ใช่ลูกค้าทั่วไป

เว็บโรงงานต้องใส่ราคาสินค้าไหม

ไม่จำเป็น สินค้าอุตสาหกรรมหลายอย่างราคาขึ้นกับจำนวนและสเปก ใช้ปุ่มขอใบเสนอราคาแทนได้ แต่ควรใส่สเปกให้ครบบนหน้าเว็บ เพราะสเปกคือสิ่งที่ทำให้ฝ่ายจัดซื้อเลือกติดต่อ

ควรทำเว็บโรงงานเป็นภาษาอังกฤษด้วยไหม

ถ้าลูกค้าหรือคู่ค้าที่อยากได้มีบริษัทต่างชาติ ควรมีภาษาอังกฤษ และควรวางโครงสองภาษาไว้ตั้งแต่แรก แม้จะยังแปลไม่ครบทุกหน้า เพราะการเพิ่มภาษาทีหลังมักต้องรื้อเมนูและลิงก์ใหม่

มีสินค้าเป็นร้อยรายการบนเว็บเดิม ต้องย้ายเองทีละหน้าไหม

ไม่จำเป็น ถ้าเว็บเดิมยังเปิดอยู่หรือส่งออกข้อมูลได้ สามารถเขียนสคริปต์ดึงชื่อ รายละเอียด หมวด แบรนด์ และรูปมาสร้างใน WordPress ทีเดียว แล้วค่อยตามแก้เฉพาะรายการที่ข้อมูลไม่ครบ

ทำเว็บไซต์โรงงานใช้เวลานานแค่ไหน

เว็บแนะนำบริษัทไม่กี่หน้าใช้เวลาประมาณ 7–30 วัน ส่วนเว็บที่มีสินค้าเป็นร้อยรายการ ต้องย้ายข้อมูล และมีระบบหลังบ้านเฉพาะ อาจใช้เวลาหลายเดือน เช่นงานไทยโพลิเมอร์ที่เริ่มวางโครงเดือนกรกฎาคมและขึ้นโดเมนจริงเดือนตุลาคม 2569

ถ้าจะเริ่มทำเว็บโรงงานตอนนี้

เว็บโรงงานที่ดีไม่ได้ต้องหวือหวา แต่ต้องทำงานแทนฝ่ายขายได้ตอนที่ฝ่ายขายยังไม่ได้คุยกับลูกค้า คือบอกว่าบริษัทเป็นใคร มีอะไรขาย สเปกเป็นยังไง และติดต่อได้ง่าย ถ้าอยากดูว่าทั้งหมดนี้ออกมาเป็นเว็บจริงหน้าตายังไง ดู ผลงานเว็บไทยโพลิเมอร์ ซัพพลาย ได้ หรือถ้ากำลังวางแผนเว็บให้โรงงานของตัวเอง ดูรายละเอียดบริการรับทำเว็บไซต์ WordPress แล้วทักมาคุยกันได้ครับ

เขียนโดย AngkuL Oatwanit

ชอบการเล่าเรื่องและนำเสนอเนื้อหาให้อ่านแล้วรู้สึกสนุก น่าสนใจ และเข้าใจง่าย ด้วยประสบการณ์กว่า 10 ปีในการทำเว็บไซต์ด้วย WordPress และการทำ SEO เลยพอเข้าใจว่าควรจัดวางเนื้อหาแบบไหนให้ทั้งคนอ่านชอบ และค้นหาเจอได้ง่ายขึ้น

บทความที่เกี่ยวข้อง

อ่านบทความทั้งหมด →
@ehowme จ้างงานผ่าน Fastwork เบอร์โทร Facebook