E-commerce (อีคอมเมิร์ซ) คือการซื้อขายสินค้าหรือบริการผ่านช่องทางออนไลน์ ตั้งแต่ลูกค้าเห็นสินค้า สั่งซื้อ จ่ายเงิน ไปจนถึงรับของ จะขายผ่าน Shopee, Facebook, LINE หรือเว็บไซต์ของตัวเองก็นับเป็น E-commerce ทั้งหมด ถ้าจะเริ่มขาย สิ่งที่ต้องมีคือสินค้าที่คิดต้นทุนครบ ช่องทางขาย ระบบรับเงิน การจัดส่ง และการจดทะเบียนให้ถูกต้อง
หลายคนได้ยินคำนี้แล้วนึกถึงเว็บใหญ่ๆ อย่าง Lazada ทันที แต่จริงๆ แม่ค้าที่โพสต์ขายเสื้อในเฟซบุ๊กแล้วให้ลูกค้าโอนเงินผ่านพร้อมเพย์ก็ทำ E-commerce อยู่เหมือนกัน บทความนี้จะไล่ตั้งแต่ความหมาย รูปแบบที่เจอบ่อย ช่องทางขายแต่ละแบบ ไปจนถึงเช็กลิสต์ก่อนเปิดร้าน ซึ่งผมพยายามใส่เรื่องที่คนเริ่มใหม่มักไม่รู้ เช่น การจดทะเบียนพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ และต้นทุนแฝงที่ทำให้ขายดีแต่ไม่เหลือกำไร
E-commerce คืออะไร ถ้าไม่ต้องจำศัพท์
E-commerce ย่อมาจาก Electronic Commerce หรือ “พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์” หมายถึงการค้าขายที่ใช้อินเทอร์เน็ตเป็นตัวกลางในขั้นตอนใดขั้นตอนหนึ่งหรือทั้งหมด ตั้งแต่โชว์สินค้า รับออเดอร์ รับชำระเงิน ไปจนถึงติดตามพัสดุ
คำที่มักใช้ปนกันคือ “ขายของออนไลน์” กับ “E-commerce” ในชีวิตประจำวันใช้แทนกันได้ แต่ E-commerce กว้างกว่านิดหน่อย เพราะรวมถึงการขายบริการ (เช่น จองคิวคลินิก ขายคอร์สเรียน) และการขายระหว่างธุรกิจกับธุรกิจด้วย ไม่ได้มีแค่ร้านขายของให้ผู้บริโภคอย่างเดียว
ที่น่าสนใจคือ กรมสรรพากรแบ่งเว็บขายของเป็นสองแบบไว้ในหน้า ความรู้เรื่อง E-Commerce ของกรมสรรพากร คือ Catalog Website ที่โชว์สินค้าและราคาอย่างเดียว ไม่มีตะกร้า ลูกค้าจ่ายเงินตอนรับของ กับ e-Shopping ที่มีตะกร้า ระบบชำระเงิน และติดตามการจัดส่งครบ ทั้งสองแบบถ้ามีรายได้จากการขายผ่านเว็บก็มีหน้าที่ยื่นภาษีเหมือนกัน
E-commerce มีกี่แบบ แบ่งจากว่าใครขายให้ใคร
วิธีแบ่งที่ใช้กันทั่วไปคือดูว่า “ผู้ขาย” กับ “ผู้ซื้อ” เป็นใคร ตัวย่ออาจดูเยอะ แต่ร้านส่วนใหญ่จะอยู่ใน 1-2 แบบแรกเท่านั้น
| รูปแบบ | ใครขายให้ใคร | ตัวอย่างที่เห็นภาพ | จุดที่ต้องระวัง |
|---|---|---|---|
| B2C (Business to Consumer) | ธุรกิจขายให้ผู้บริโภค | ร้านเสื้อผ้าบนเว็บไซต์ แบรนด์อาหารแช่แข็งที่ส่งถึงบ้าน | แข่งกันที่ราคาและความเร็วในการส่ง |
| B2B (Business to Business) | ธุรกิจขายให้ธุรกิจ | โรงงานรับผลิตสินค้าให้ร้านอาหาร ร้านขายส่งวัตถุดิบ | ยอดต่อออเดอร์สูง แต่ตัดสินใจช้า ต้องมีข้อมูลสเปกและใบเสนอราคา |
| C2C (Consumer to Consumer) | คนทั่วไปขายให้คนทั่วไป | ขายของมือสองในกลุ่มเฟซบุ๊กหรือแอปซื้อขาย | ความน่าเชื่อถือของผู้ขาย การโกงทั้งสองฝั่ง |
| D2C (Direct to Consumer) | แบรนด์หรือผู้ผลิตขายตรงถึงผู้บริโภค ไม่ผ่านคนกลาง | แบรนด์สกินแคร์ที่ขายผ่านเว็บของตัวเอง | ต้องหาลูกค้าเองทั้งหมด ไม่มีทราฟฟิกจากห้างออนไลน์ช่วย |
| B2G (Business to Government) | ธุรกิจขายให้หน่วยงานรัฐ | การเสนอราคาผ่านระบบจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐ | มีขั้นตอนและเอกสารตามระเบียบเยอะ |
ธุรกิจหนึ่งเป็นได้มากกว่าหนึ่งแบบ ตัวอย่างที่ผมเห็นชัดคือ เว็บหอยจ๊อปูทอง เยาวราช ที่ eHowMe ทำให้ เว็บเดียวกันขายหอยจ๊อแช่แข็งให้คนสั่งไปกินที่บ้าน (B2C) และมีหน้า OEM แยกไว้ให้ร้านอาหารที่อยากสั่งผลิตเป็นแบรนด์ตัวเอง (B2B) เพราะสองกลุ่มนี้สนใจคนละเรื่องกันเลย
ขายที่ไหนดี Marketplace, โซเชียล หรือเว็บไซต์ของตัวเอง
คำถามนี้สำคัญกว่าตัวย่อด้านบนเยอะ เพราะช่องทางที่เลือกจะกำหนดต้นทุน วิธีหาลูกค้า และว่าข้อมูลลูกค้าเป็นของใคร
Marketplace (Shopee, Lazada, TikTok Shop)
เปิดร้านได้เร็ว มีคนเข้ามาเลือกซื้ออยู่แล้ว มีระบบรับเงินและขนส่งให้ใช้ แลกกับค่าธรรมเนียมการขายที่หักจากยอดขาย และกฎของแพลตฟอร์มที่เปลี่ยนได้ตลอด ข้อเสียที่หลายคนมองข้ามคือ ลูกค้าจำชื่อแพลตฟอร์มมากกว่าชื่อร้าน และเวลาค้นหาสินค้า ร้านเราจะแสดงข้างๆ คู่แข่งที่ขายถูกกว่าเสมอ
โซเชียลคอมเมิร์ซ (Facebook, Instagram, LINE)
เหมาะกับสินค้าที่ต้องเล่าเรื่องหรือต้องคุยกับลูกค้าก่อนปิดการขาย เช่น ของทำมือ เสื้อผ้าพรีออเดอร์ เริ่มได้แทบไม่มีค่าใช้จ่าย แต่พอออเดอร์เยอะขึ้น การจดออเดอร์จากแชท เช็กสลิป และตอบคำถามเดิมซ้ำๆ จะกินเวลามาก ร้านที่ใช้ LINE OA จะได้เปรียบตรงที่ส่งข้อความหาลูกค้าเก่าได้ และตั้งข้อความตอบกลับอัตโนมัติได้
เว็บไซต์ของตัวเอง
ต้องลงทุนตอนเริ่ม และต้องพาคนเข้าเว็บเอง ผ่าน SEO โฆษณา หรือโซเชียล แต่ได้สิ่งที่สองช่องทางแรกให้ไม่ได้ คือหน้าร้านที่ไม่มีคู่แข่งโผล่ข้างๆ ข้อมูลลูกค้าเป็นของเราเอง และกำหนดหน้าตา ราคา โปรโมชันได้เต็มที่
| เรื่องที่เทียบ | Marketplace | โซเชียลคอมเมิร์ซ | เว็บไซต์ของตัวเอง |
|---|---|---|---|
| ค่าเริ่มต้น | ต่ำ | ต่ำมาก | สูงกว่า (ค่าทำเว็บ โดเมน โฮสติ้ง) |
| ค่าใช้จ่ายต่อออเดอร์ | ค่าธรรมเนียมตามที่แพลตฟอร์มกำหนด | แทบไม่มี ถ้ารับโอนเอง | ค่าธรรมเนียมรับชำระเงินตามผู้ให้บริการ |
| คนเข้าร้าน | มีทราฟฟิกจากแพลตฟอร์ม | มาจากผู้ติดตามและโฆษณา | ต้องหาเองทั้งหมด |
| ข้อมูลลูกค้า | แพลตฟอร์มถือไว้เป็นหลัก | อยู่ในแชท ไม่เป็นระบบ | เป็นของร้านเต็มที่ |
| ความเสี่ยง | กฎและค่าธรรมเนียมเปลี่ยน | เพจโดนปิด การเข้าถึงลดลง | ไม่มีคนเข้า ถ้าไม่ทำการตลาด |
| เหมาะกับ | สินค้าทั่วไปที่คนค้นหาอยู่แล้ว | สินค้าที่ต้องคุยก่อนขาย | แบรนด์ที่อยากโตระยะยาว ขายซ้ำ มีลูกค้า B2B |
Marketplace เหมือนเช่าแผงในห้าง คนเดินผ่านเยอะแต่ต้องทำตามกฎห้าง ส่วนเว็บไซต์คือหน้าร้านของเราเอง ตอนแรกคนน้อยกว่า แต่ไม่มีใครมาขึ้นค่าเช่าหรือย้ายแผงเราไปท้ายห้าง
ในมุมผม ร้านส่วนใหญ่ไม่จำเป็นต้องเลือกแค่ทางเดียว เว็บหอยจ๊อปูทองที่ยกตัวอย่างไปก็ใช้ WooCommerce เป็นร้านหลัก แล้วใส่ลิงก์ Shopee และ Lazada ไว้ท้ายเว็บ สำหรับลูกค้าที่ถนัดกดซื้อในแอปที่คุ้นมือ ร้านได้ทั้งความน่าเชื่อถือจากเว็บของตัวเอง และไม่เสียลูกค้าที่ชอบโค้ดส่วนลดในแอป
เริ่มขายของออนไลน์ ต้องมีอะไรบ้าง
เรียงตามลำดับที่ควรคิดก่อนหลัง ข้อไหนข้ามได้ถ้ายังเป็นร้านเล็ก ผมเขียนบอกไว้ในข้อนั้นเลย
1. สินค้า และต้นทุนที่คิดครบจริงๆ
ข้อนี้คือจุดที่ร้านใหม่พังบ่อยที่สุด เพราะคิดแค่ “ทุนสินค้า + กำไร” แต่ลืมค่าที่ถูกหักระหว่างทาง ก่อนตั้งราคาให้ลองรวมสิ่งเหล่านี้ต่อหนึ่งออเดอร์
- ต้นทุนสินค้าและบรรจุภัณฑ์ (กล่อง เทป บับเบิ้ล ถุงเก็บความเย็นถ้าเป็นของสด)
- ค่าธรรมเนียมแพลตฟอร์ม หรือค่าธรรมเนียมรับชำระเงินผ่านบัตร
- ค่าส่ง ถ้าเสนอส่งฟรี ต้องรู้ว่าร้านแบกเองเท่าไหร่
- ค่าโฆษณาต่อออเดอร์ (เอางบโฆษณาทั้งเดือนหารจำนวนออเดอร์)
- ของที่ถูกตีกลับ เสียหาย หรือคืนเงิน
2. ช่องทางขาย
ใช้ตารางด้านบนช่วยตัดสินใจ ถ้ายังไม่แน่ใจว่าสินค้าขายได้ไหม เริ่มจากโซเชียลหรือ Marketplace เพื่อทดสอบตลาดก่อนก็ได้ ค่อยลงทุนทำเว็บเมื่อเริ่มมีลูกค้าซื้อซ้ำ
3. วิธีรับเงิน
ร้านเล็กเริ่มจากรับโอนผ่านพร้อมเพย์ก็พอ แต่ต้องมีคนคอยเช็กสลิปทุกออเดอร์ พอออเดอร์เยอะขึ้นควรใช้ Payment Gateway ที่ตัดบัตรและยืนยันการจ่ายเงินให้อัตโนมัติ ค่าธรรมเนียมแตกต่างกันตามผู้ให้บริการและวิธีจ่าย ควรเปิดดูตารางราคาของแต่ละเจ้าก่อนเลือก ถ้าทำเว็บด้วย WordPress อยู่แล้ว เรื่องตัวเลือกการรับเงินผมเขียนไว้ละเอียดในบทความ WooCommerce คืออะไร
4. การจัดส่งและแพ็กของ
เลือกขนส่ง 1-2 เจ้าที่มีจุดรับของใกล้ร้าน คิดค่าส่งตามน้ำหนักหรือโซนให้ชัด และเขียนไว้หน้าร้านว่าตัดรอบส่งกี่โมง สินค้าแช่แข็งหรือแตกง่ายต้องคิดเรื่องนี้ละเอียดกว่าปกติ เพราะลูกค้าจะถามก่อนซื้อแทบทุกคน
5. จดทะเบียนพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ และเรื่องภาษี
ร้านออนไลน์ไม่อยู่ในกลุ่มที่ได้รับยกเว้นการจดทะเบียนพาณิชย์ บุคคลธรรมดายื่นจดทะเบียนพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ได้ที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น หรือสำนักงานเขตในกรุงเทพฯ ตามที่ตั้งสำนักงานใหญ่ หลังจากนั้นจะขอเครื่องหมาย DBD Registered ได้ ส่วนนิติบุคคลเข้าระบบด้วยเลขทะเบียนนิติบุคคลและรหัสผ่านเดียวกับที่ใช้ยื่นงบการเงิน DBD e-Filing ตามที่ กรมพัฒนาธุรกิจการค้าอธิบายไว้ในข่าวประชาสัมพันธ์ ซึ่งระบุด้วยว่า ณ 28 กุมภาพันธ์ 2569 มีร้านค้าออนไลน์ได้รับเครื่องหมายนี้แล้ว 115,496 ร้าน
เครื่องหมาย DBD Registered มีอายุ 5 ปีนับจากวันที่กรมอนุมัติ ตามข้อมูลบน thailand.go.th และกรมเพิกถอนได้ถ้าร้านทำผิดเงื่อนไข ประโยชน์ที่จับต้องได้คือลูกค้ากดตรวจสอบได้ว่าร้านมีตัวตนจริง ซึ่งสำคัญมากกับร้านที่ลูกค้ายังไม่เคยซื้อ
เรื่องภาษี รายได้จากการขายออนไลน์ต้องยื่นภาษีเงินได้เหมือนรายได้อื่น และถ้ารายรับเกิน 1.8 ล้านบาทต่อปี กรมสรรพากรกำหนดให้จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม (VAT) ภายใน 30 วันนับจากวันที่รายรับเกิน ตัวเลขนี้นับจากรายรับก่อนหักค่าใช้จ่าย ไม่ใช่กำไร ถ้าขายดีขึ้นเรื่อยๆ ควรคุยกับนักบัญชีตั้งแต่เนิ่นๆ ดีกว่ามานั่งรวบรวมเอกสารย้อนหลังตอนสิ้นปี
รายรับ 1.8 ล้านบาทต่อปีฟังดูไกล แต่ถ้าขายได้วันละ 5,000 บาท ทั้งปีก็เกินแล้ว
6. นโยบายร้านและข้อมูลส่วนบุคคล
เขียนเงื่อนไขการคืนสินค้า ระยะเวลาจัดส่ง และช่องทางติดต่อให้หาเจอง่าย ถ้าเก็บชื่อ ที่อยู่ เบอร์โทรของลูกค้า ร้านมีหน้าที่ดูแลข้อมูลเหล่านี้ตาม พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล (PDPA) ด้วย เว็บไซต์ควรมีนโยบายความเป็นส่วนตัว และถ้าติดตั้งตัววัดผลโฆษณา ควรมีแถบขอความยินยอมคุกกี้
7. ความน่าเชื่อถือของหน้าร้าน
ลูกค้าออนไลน์จับสินค้าไม่ได้ เลยตัดสินจากสิ่งที่เห็นบนจอ รูปสินค้าที่ชัด รีวิวจริง ที่อยู่ร้าน เบอร์โทร เครื่องหมาย DBD Registered และถ้าเป็นเว็บไซต์ ต้องเปิดด้วย https เสมอ เรื่องนี้อ่านเพิ่มได้ใน บทความ SSL คืออะไร เว็บหอยจ๊อปูทองเลือกเล่าประวัติร้านตั้งแต่ปี 2508 และโชว์มาตรฐาน GHPs, HACCP ก่อนให้ดูสินค้า เพราะของกินแช่แข็งที่สั่งออนไลน์ คนซื้ออยากรู้ก่อนว่าผลิตที่ไหน ผ่านการรับรองอะไร
8. การตลาดและการพาคนเข้าร้าน
ร้านที่ไม่มีคนเห็นก็ขายไม่ได้ ไม่ว่าจะสวยแค่ไหน ช่องทางหลักคือคอนเทนต์บนโซเชียล SEO ให้ลูกค้าเจอจาก Google และโฆษณา ถ้าเลือกยิงโฆษณาค้นหา ลองอ่าน Google Ads คืออะไร ก่อนเติมงบ จะได้ไม่จ่ายค่าคลิกให้คนที่ไม่ได้ตั้งใจซื้อ
เมื่อไหร่ควรมีเว็บขายของเป็นของตัวเอง
ไม่ใช่ทุกร้านต้องมีเว็บตั้งแต่วันแรก แต่ถ้าเริ่มเจอสัญญาณเหล่านี้ เว็บไซต์จะเริ่มคุ้มค่า
- มีลูกค้าซื้อซ้ำ และอยากเก็บรายชื่อไว้ทำโปรโมชันเอง
- ค่าธรรมเนียมแพลตฟอร์มกินกำไรจนรู้สึกได้
- ลูกค้าถามคำถามเดิมซ้ำๆ ซึ่งตอบไว้ในหน้าเว็บได้ครั้งเดียว
- มีลูกค้าองค์กรหรือร้านค้าที่ต้องการข้อมูลสเปก ใบเสนอราคา หรือหน้าแยกสำหรับสั่งจำนวนมาก
- อยากให้คนค้นชื่อแบรนด์ใน Google แล้วเจอร้านตัวเองก่อนเจอร้านคนอื่น
ในหน้า ผลงานของ eHowMe มีเว็บอีคอมเมิร์ซ 21 เว็บจากทั้งหมด 84 ผลงาน (นับเมื่อ 8 พ.ย. 2569) ประเภทสินค้าค่อนข้างหลากหลาย ตั้งแต่อาหารแปรรูป ร้านสัตว์เลี้ยง ไปจนถึงอุปกรณ์การแพทย์ จุดที่เหมือนกันคือหน้าเว็บต้องตอบคำถามที่ลูกค้าสงสัยก่อนจ่ายเงินให้ได้ ตัวอย่างเช่นเว็บหอยจ๊อปูทองมีคำถามที่พบบ่อยเกือบยี่สิบข้อ ทั้งเรื่องเก็บได้นานแค่ไหน ทอดกี่นาที ส่งต่างจังหวัดได้ไหม
หน้าคำถามที่พบบ่อยดีๆ หนึ่งหน้า ช่วยลดแชทถามซ้ำได้มากกว่าที่คิด และยังเป็นเนื้อหาที่ตอบตรงกับสิ่งที่คนพิมพ์ค้นใน Google ด้วย
ทำเว็บอีคอมเมิร์ซ ค่าใช้จ่ายประมาณเท่าไหร่
ราคาขึ้นกับจำนวนหน้า จำนวนสินค้า และระบบที่ต้องการ อ้างอิงจากแพ็กเกจ Premium ในหน้า รับทำเว็บไซต์ WordPress ของ eHowMe (เช็กเมื่อ 8 พ.ย. 2569) เว็บร้านค้าออนไลน์ครบระบบไม่เกิน 20 หน้าอยู่ที่ 34,900 บาท รวมระบบ Payment Gateway แจ้งเตือนออเดอร์ผ่าน LINE คำนวณค่าส่งตามพื้นที่และน้ำหนัก export ข้อมูลลูกค้าเป็น Excel และลงสินค้าให้ฟรีไม่เกิน 50 ชิ้น สินค้าที่เกินจากนั้นคิดชิ้นละ 150 บาท หรือลงเองได้ ส่วนโดเมน โฮสติ้ง และการดูแลรายปีอยู่ที่ 3,000 บาทต่อปี
ถ้ายังไม่ต้องการระบบตะกร้าและตัดบัตร เว็บแบบโชว์สินค้าแล้วให้ลูกค้ากดทัก LINE ก็ทำได้ในงบที่ต่ำกว่า เทียบราคาแต่ละแบบได้ใน ราคาทำเว็บไซต์แยกตามประเภท
เรื่องที่คนเพิ่งเริ่มขายออนไลน์มักพลาด
- ตั้งราคาโดยไม่รวมค่าธรรมเนียมและค่าส่ง ยอดขายดูดี แต่สิ้นเดือนเงินเหลือน้อยกว่าที่คิด
- ฝากทุกอย่างไว้ที่ช่องทางเดียว พอเพจโดนจำกัดการเข้าถึงหรือแพลตฟอร์มเปลี่ยนเงื่อนไข ยอดขายหายทั้งก้อน
- ไม่เก็บข้อมูลลูกค้าอย่างเป็นระบบ ทั้งที่การขายให้ลูกค้าเก่าถูกกว่าการหาลูกค้าใหม่ (และต้องเก็บแบบได้รับความยินยอม)
- ตอบแชทช้า ลูกค้าออนไลน์เปิดหลายร้านพร้อมกัน ร้านที่ตอบก่อนมักได้ออเดอร์
- ลืมเรื่องจดทะเบียนจนขายไปนาน ทำให้ต้องตามแก้ทีหลัง ทั้งที่การจดตั้งแต่แรกไม่ได้ยุ่งยาก
สรุปสั้นๆ E-commerce ไม่ได้ยากที่ระบบ เพราะเครื่องมือทุกวันนี้มีให้เลือกเยอะมาก ส่วนที่ต้องใช้เวลาคิดจริงๆ คือต้นทุนต่อออเดอร์ ช่องทางที่เหมาะกับสินค้า และความน่าเชื่อถือของร้าน ถ้าสามเรื่องนี้ชัด จะเริ่มจากแชทหรือจากเว็บไซต์ก็ไปต่อได้
อยากมีเว็บขายของเป็นของร้านเอง?
eHowMe รับทำเว็บร้านค้าออนไลน์ด้วย WordPress + WooCommerce มีตะกร้าสินค้า ระบบชำระเงินออนไลน์ (Payment Gateway) แจ้งเตือนออเดอร์ทาง LINE และคำนวณค่าส่งตามพื้นที่และน้ำหนัก แพ็กเกจร้านค้าครบระบบ 34,900 บาท ลงสินค้าให้ฟรี 50 ชิ้นแรก
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับ E-commerce
E-commerce กับขายของออนไลน์ต่างกันไหม
ในชีวิตประจำวันใช้แทนกันได้ แต่ E-commerce ครอบคลุมกว้างกว่า เพราะรวมการขายบริการ เช่น จองคิวหรือขายคอร์สเรียน และการซื้อขายระหว่างธุรกิจกับธุรกิจ (B2B) ด้วย ไม่ได้หมายถึงแค่ร้านขายของให้ผู้บริโภค
ขายของออนไลน์ต้องจดทะเบียนพาณิชย์ไหม
ต้องจด ร้านค้าออนไลน์ไม่อยู่ในกลุ่มที่ได้รับยกเว้น บุคคลธรรมดายื่นจดทะเบียนพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ได้ที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหรือสำนักงานเขตตามที่ตั้งร้าน จากนั้นขอเครื่องหมาย DBD Registered กับกรมพัฒนาธุรกิจการค้าได้
ขายใน Shopee หรือ Lazada อย่างเดียวพอไหม
เริ่มต้นได้ และเหมาะกับการทดสอบตลาด แต่ข้อมูลลูกค้าส่วนใหญ่อยู่กับแพลตฟอร์ม และค่าธรรมเนียมหรือกฎเปลี่ยนได้ตลอด ร้านที่เริ่มมีลูกค้าซื้อซ้ำควรมีช่องทางของตัวเองเพิ่ม เช่น LINE OA หรือเว็บไซต์
ขายของออนไลน์ต้องเสียภาษีอะไรบ้าง
รายได้จากการขายออนไลน์ต้องยื่นภาษีเงินได้เหมือนรายได้อื่น และถ้ารายรับเกิน 1.8 ล้านบาทต่อปี ต้องจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มภายใน 30 วันนับจากวันที่รายรับเกิน รายละเอียดเฉพาะกรณีควรปรึกษานักบัญชีหรือกรมสรรพากร
ทำเว็บไซต์ E-commerce ราคาเท่าไหร่
ขึ้นกับจำนวนหน้า จำนวนสินค้า และระบบที่ต้องการ เช่น ตะกร้า ระบบชำระเงิน คำนวณค่าส่ง ตัวอย่างแพ็กเกจร้านค้าออนไลน์ครบระบบของ eHowMe อยู่ที่ 34,900 บาท บวกโดเมน โฮสติ้ง และดูแลรายปี 3,000 บาท ถ้าต้องการแค่เว็บโชว์สินค้าแล้วให้ทัก LINE งบจะต่ำกว่านี้
